Lifestyle

Ταινίες - Πρόγραμμα κινηματογράφων

Παρακαλούμε αναζητήστε ταινία ή κινηματογράφο:

Νεμπράσκα(δραματική κωμωδία)

Nebraska

Σκηνοθεσία: Αλεξάντερ Πέιν

Παίζουν: Μπρους Ντερν, Γουίλ Φόρτε, Τζουν Σκουίμπ, Στέισι Κιτς, Μπομπ Όντενκερκ

Διάρκεια: 115

ΗΠΑ: 2013

Ημερομηνία εξόδου στη Θεσσαλονίκη: 23 Ιανουαρίου 2014

Αξιολόγηση: ****

 

Υπόθεση: Ο Γούντι είναι ένας γηραιός κύριος, που αγαπάει τις μπύρες, ο οποίος παρερμηνεύει μια ολοφάνερα ψεύτικη, προωθητική, μαρκετινίστικη ενέργεια εταιρίας κληρώσεων και πιστεύει ότι κέρδισε ένα εκατομμύριο δολάρια. Ο γιος του, ο Ντέιβιντ, δεν μπορεί να τον πείσει ότι έχει πέσει θύμα απάτης. Εντέλει, όταν βλέπει πως δεν μπορεί να κάνει αλλιώς, αποφασίζει να συνοδέψει τον πατέρα του. Ξεκινάνε από το Μπίλινγκς της Μοντάνα με κατεύθυνση το Λίνκολν στη Νεμπράσκα. Στο δρόμο θα σταματήσουν σε μια μικρή πόλη, γενέτειρα του Γούντι, το Χόθορν. Κι ανάμεσα σε οικογενειακές επανασυνδέσεις και διευθετήσεις παλιών λογαριασμών, πατέρας και γιος θα έρθουν κοντά.

 

Η άποψή μας: Ο Αλεξάντερ Πέιν μας παρουσιάζει τη δική του κοντινή Αμερική. Εκείνη της ενδοχώρας, μακριά από τις φετιχοποιημένες μεγαλουπόλεις, τα πολυπολιτισμικά χωνευτήρια, την αποθέωση του αστισμού – ακόμα κι αν μιλάμε για τα suburbs. Όχι, εδώ εστιάζει στην άλλη Αμερική. Στην Αμερική της φτώχειας, της ανεργίας, της εγκατάλειψης, την μη τουριστική Αμερική των καλών ανθρώπων, που όμως είναι και λίγο ρατσιστές και λίγο οπορτουνιστές και λίγο εγκληματικές φυσιογνωμίες. Στις μικρές πόλεις όπου δεν πατάει ψυχή, όπου δεν συμβαίνει τίποτε, αλλά όπου υπάρχουν... μασονικοί ναοί! Και μέσα σ' αυτό το πλαίσιο και υιοθετώντας το πλέον αμερικάνικο από τα κινηματογραφικά είδη, το road movie, μας μιλάει για το πλησίασμα ενός γιου με τον πατέρα του. Ο Γούντι του Μπρους Ντερν είναι μια υπέροχη κινηματογραφική περσόνα, με σάρκα και οστά, όμως, ένας άνθρωπος που μπορεί να βρίσκεται δίπλα μας και δεν τον συναντάμε μόνο στο σινεμά. Ο Πέιν δεν τον ωραιοποιεί, δεν τον ηρωοποιεί, δεν τον αφήνει να κάνει εκπτώσεις στον χαρακτήρα του προκειμένου να γίνει αρεστός στο κοινό. Είναι εκεί, λατρεμένο στραβόξυλο, λιγομίλητος, λίγο έχοντάς τα «χαμένα», κυνηγώντας χίμαιρες. Ο Πέιν σε αυτήν του ταινία πλησιάζει όσο ποτέ άλλοτε στο κινηματογραφικό σύμπαν των αδελφών Κοέν. Μόνο που είναι σαφώς λιγότερο κυνικός. Και πιο τρυφερός. Αγαπάει τους ήρωές του. Τους γεμάτους ελαττώματα, ματαιωμένες ελπίδες, στριμωγμένα όνειρα ήρωές του. Συνταιριάζει απίστευτα το γέλιο με το κλάμα. Κι ευτυχώς απομακρύνεται από την επαινεμένη του αποτυχία, τους «Απογόνους». Η ασπρόμαυρη φωτογραφία του Φαίδωνα Παπαμιχαήλ κάνει παπάδες και δικαιώνει το δημιουργό της ταινίας και την απόφασή του να μην τη γυρίσει έγχρωμη. Ένας απέραντος δρόμος η ζωή μας, με στάσεις στα πιο απίθανα μέρη αλλά και πολύ ρουτινιάρικη οδήγηση, όπου το τοπίο δεν έχει κάτι ενδιαφέρον για να στρέψεις το μάτι σου. Είναι ωραίο, πάντως, να δίνεις το τιμόνι από καμιά φορά σε εκείνον που σε έμαθε να οδηγάς, σωστά; Έξι υποψηφιότητες για Όσκαρ μάζεψε τούτη η ταινία του σπουδαίου Ελληνοαμερικανού δημιουργού. Και είναι όλες τους απόλυτα δίκαιες.

 

Θόδωρος Γιαχουστίδης

Πού Παίζεται...

ΒΑΚΟΥΡΑ Αίθουσα 1

Ιωάννου Μιχαήλ 10

19.00 – 21.30

  1. Τηλ.: 2310 225152